"บางทีการรักใครสักคน ได้แค่แอบมองจากไกลๆ ก้อมีความสุขแล้ว"
เรื่องแบบนี้หากไม่เกิดขึ้นกับตัวเอง ก้อไม่มีทางเข้าใจความรู้สึกหรอก
ว่าการตกอยู่ในสถานภาพแบบนี้ มันทรมานแค่ไหน
ในเมื่อเรารักกันไม่ได้ ถึงเราจะรักกันมากแค่ไหน นั้นก้อได้แค่เพียงมอง
อ๊อ ว่านั้นเขานะ
บางทีการได้แอบมองเขาอยู่ห่างๆแบบนี้
อีกใจหนึ่งก้อมีฟามสุข แต่อีกใจหนึ่งมันก้อแสนจะทรมาน
คุณว่าจริงมั้ยหล่ะ
แต่ฉันว่ามันจริงเลยหล่ะ
ว่าฉันเคยชอบคนๆนึงนะ จนตอนนี้ก้อยังชอบอยู่
แต่ถึงให้เวลาผ่านไปนานแค่ไหนฉันก้อไม่มีทางบอกเขาเด็ดขาด
ถึงแม้ว่าเขาจะใจตรงกับฉันก้อตาม
แต่ฉันก้อรับรักเขาไม่ได้ ทั้งที่ใจตรงกัน
นั้นเป็นสิ่งที่ทรมานที่สุด
กับการที่ต้องทำอะไนฝืนใจตัวเองมากมายเยี่ยงนี่
และในทางกลับกันฉันก้อทำให้เขาเจ็บปวดไม่น้อยเลย
ช่วงแรกๆ ฉันไม่กล้าแทบจะเจอเขา
นี่คือต้นเหตุ ของเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น
ปัจจุบันนี้ ถึงฉันและเขายังคุยกันอาจจะปกติแล้วก้อตาม
แต่บางที่ในใจมันรู้สึกเจ็บปวดมากกว่า
เมื่อรู้ว่าเขามองเราเป็นแค่คนเมื่ออดีตที่เขาเคยชอบ
มันยิ่งซ้ำหนักลงไปซะอีก
ฉันถึงว่า การรักใครสักคนไม่ใช่การครอบครอง
บางทีขอแค่มองอยู่ที่มุมใดมุมหนึ่งก้อพอแล้ว
เขาจะรับรู้หรือไม่รู้ก้อตาม
บางทีก้อพยายามลืมทุกอย่างในอดีต
บางครั้งยังเผลอภาวนา ถ้าย้อนเวลาได้ ฉันจะย้อนไปแก้ไขในส่วนที่ฉันจะแก้ไข
ให้ปัจจุบันมันไม่ใช่แบบนี้
แต่ตอนนี้สิ่งที่ทำได้ คือให้คนที่เรารักมีความสุขเท่านั้นพอ
ป-ร-ะ-ก-า-ย-มุ-ก

